FeaturedΑπόψεις

“Τι με δίδαξε ο καρκίνος της μητέρας μου” – της Δήμητρας Βερουδάκη

“Τι με δίδαξε ο καρκίνος της μητέρας μου”, η λυτρωτική δημόσια εξομολόγηση της 18χρονης Δήμητρας Βερουδάκη

Ακολουθεί το κείμενο

“Προχθές το βράδυ έχασα τη μαμά μου.

Η μαμά εδώ και 5 χρόνια πάλευε με τον καρκίνο και πραγματικά τη θαυμάζω για τη δύναμη που είχε να φτάσει μέχρι εδώ.

Ο καρκίνος είναι μια απαίσια και άδικη αρρώστια που επηρεάζει αυτόν που την έχει αλλά και τα πιο κοντινά του άτομα. Καθημερινά βλέπαμε ότι με το πέρασμα του χρόνου η κατάσταση χειροτέρευε.

Χειρουργεία, θεραπείες, φάρμακα, μπες-βγες στα νοσοκομεία…και οι τελευταίοι 2-3 μήνες ήταν οι πιο δύσκολοι.

Μάλιστα, 2 μέρες πριν την χάσουμε χτύπησε και ο covid τη μαμά αλλά και αρκετά μέλη της οικογένειας μου με αποτέλεσμα να μην μας επιτρέπεται καν να πάμε στη κηδεία.

Τώρα γιατί κάνω αυτό το post..

Η ζωή είναι παράξενη και πολλές φορές άδικη, αλλά ειλικρινά πιστεύω ότι όλα γίνονται για κάποιο λόγο. Ό,τι δυσκολία και να έρθει, προσπάθησε να επικεντρώνεσαι στα θετικά.

Να βλέπεις τα αρνητικά για να μαθαίνεις, αλλά να μην τα αφήνεις να σε επηρεάζουν τόσο ώστε να σε εμποδίζουν να βλέπεις τη θετική πλευρά της ζωής.

Η απώλεια είναι ένα πολύ παράξενο συναίσθημα και δεν ξέρω καν αν το έχω συνειδητοποιήσει ακόμα, αλλά αυτό που ξέρω να κάνω, όπως έκανα πάντα, είναι να βρίσκω αυτό το κάτι θετικό.

Επιτέλους η μαμά θα είναι ήρεμη και δεν θα χρειάζεται να υποφέρει κάθε λεπτό της ημέρας. Αυτή είναι μια σκέψη η οποία πραγματικά με κάνει να ηρεμώ.

Αν είσαι άτομο που έχει βιώσει απώλεια, θέλω να ξέρεις ότι είσαι πάρα πολύ δυνατός/η και χαίρομαι που βρίσκεσαι εδώ μαζί μας σήμερα. Και προς αυτούς που δεν έχουν αποχωριστεί κάποιο γονιό…μην αποφεύγεις να περνάς χρόνο μαζί τους , γιατί η ζωή είναι απρόβλεπτη και τίποτα δεν είναι δεδομένο.

Αν έμαθα κάτι από όλο αυτό είναι η υπομονή και ότι πρέπει να είμαστε ευγενικοί με τους άλλους και όχι να τους κρίνουμε, γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί πραγματικά να περνάει κάποιος.

Η μαμά έλεγε πάντα ότι ήταν η no.1 φαν μου. Δεν ξέρω τι μπορεί να έκανα ακριβώς για να αποκαλούσε τον εαυτό της έτσι 😂 αλλά αυτό που ξέρω είναι ότι θα την κάνω περήφανη και θα συνεχίσω να χαμογελώ, παλεύοντας για αυτά που πιστεύω και πάντα βλέποντας αυτό το κάτι θετικό σε όποια δυσκολία βρεθεί στο δρόμο μου. Γιατί ξέρω ότι αυτό θα ήθελε και η μαμά να κάνω.

Keep smiling people! Αν θελήσεις ποτέ να μιλήσεις με κάποιον για οτιδήποτε, να ξέρεις τα μηνύματα μου είναι πάντα ανοιχτά και μην διστάσεις ποτέ να στείλεις αν το θελήσεις.
Δείτε τη ζωή από την όμορφη πλευρά της, γιατί όλοι μας αξίζουμε να είμαστε χαρούμενοι.

Tags

Related Articles

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Close

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό. Περισσότερα

Κλείσιμο