Πολιτισμός

Ο "Θεατρικός Χειμώνας 2015-2016” του Δήμου Καισαριανής

kaisariani
Στο πλαίσιο του “Θεατρικού Χειμώνα 2015-2016”, που διοργανώνει ο Δήμος Καισαριανής, η Θεατρική Σκηνή «Αλέκα Παΐζη» παρουσιάζει τη σάτιρα, από κείμενα του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου, «Ελλάς Ελλήνων … τι λέτε ρε;!» την Κυριακή 24/1/2016 στην αίθουσα εκδηλώσεων Δημαρχείου Καισαριανής – Ώρα έναρξης 19.30

H παράσταση «Ελλάς Ελλήνων … τι λέτε ρε;!» είναι σάτιρα από θεατρικά κείμενα του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου, που συνδυάζουν αρμονικά περιόδους της σύγχρονης ιστορίας μας από το μετεμφυλιακό κράτος μέχρι και λίγο μετά την εφτάχρονη δικτατορία με το σήμερα, θυμίζοντάς μας την ιστορική φράση του Μαρξ ότι «η επανάληψη της ιστορίας για δεύτερη φορά καταλήγει σε φάρσα».
Αναδεικνύεται το ιδεολογικό φόντο την κοινωνικής κατάπτωσης (της αστικής και μικροαστικής τάξης κυρίως) όπως δηλώνει και το «σλόγκαν» που συνδέει τα επεισόδια «Είμαι περήφανος που γεννήθηκα Έλλην».

Αρχικά ξεδιπλώνεται μπροστά μας «Ο πιστός άνθρωπος». Ο ανερχόμενος αστός, αυτοδημιούργητο παιδί μικροαστών, ιδιοκτήτης κάποιον ακινήτων, συνεργάτης του κρατικού και παρακρατικού μηχανισμού, θρησκόληπτος που στη ζωή του φόβητρο υπήρξε ο Λένιν και η Οκτωβριανή Επανάσταση. Θορυβημένος από την εκλογική νίκη του Έλληνα «Κερένσκι» υποδαυλίζει τις σκοτεινές δυνάμεις. Ο ίδιος εξοπλίζεται κι η αγωνία του είναι «Τι κάνει ο στρατός;» ενάντια στην κόκκινη επανάσταση που σήμανε η ώρα της. Αυτός ο «Εθνικόφρων» τρέμει μη γίνει εμιγκρές «Λευκοέλληνας» κατά το «Λευκορώσος» .
Έπειτα βλέπουμε τον ευνοημένο μικροαστό που συμβιβάστηκε με το καθεστώς χούντας και έφτιαξε το σπιτάκι του, το στόλισε και με το κάδρο του Παπαδόπουλου θέλοντας μη θέλοντας, μια και συνεργάστηκε μαζί τους. Βρίσκεται σε δίλημμα, να καταστρέψει ή να φυλάξει το κάδρο; «Άστο να υπάρχει, δεν ξέρεις τι γίνεται».
Σε αντίθεση έρχεται μια μάνα μικρασιάτισσα, μια μάνα όλου του κόσμου, θ’ αφηγηθεί την κυνηγημένη ζωή της οικογένειάς της, στους ασφαλίτες της 21ης, στους νέους θύτες της ζωής που ‘ρθαν για να συλλάβουν το άλλο της παιδί. Μια μάνα που είδε να καίνε οι βασιλικοί την καλύβα της, που τον άντρα της και το παιδί της τους είχε κάθε τόσο στη φυλακή, που άντεξε τη φτώχεια, τις κακουχίες και τη Μεταξική δικτατορία, από τον εμφύλιο κι ως τις μέρες μας, με την καρδιά της ανοιχτή ακόμα και για τους κυνηγάριδες της οικογενειακής της γαλήνης. Με τον υπέροχο ανθρωπισμό της έντιμης εργατικής και λαϊκής συνείδησής της θα δώσει γάλα και καφέ στον ασφαλίτη, περιμένοντας ήρεμη και γεμάτη καλοσύνη, κατανόηση, να συλλάβουν το παιδί της, για να συνεχιστεί ο κύκλος καταδίωξης του προοδευτικού κινήματος του τόπου μας. Με γλώσσα λαϊκή, γεμάτη καθαρότητα και ζεστασιά, θ’ αφηγηθεί τη διαδρομή της ζωής της στο τυφλωμένο λαϊκό παιδί, που χόρτασε ψωμί στην ασφάλεια, κι άλλη αλήθεια του ‘χουν μάθει κι έχει δική του ερμηνεία για την «κοινωνική αδικία».

Related Articles

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Close