Σταμάτης Μπαλομούτσουνος

Μνήμες, έθιμα και παραδόσεις

Σταμάτης-ΜπαλομούτσουνοςΜπορεί τα χρόνια να κυλούν και να φεύγουν σαν το νερό, πολλά αγαπητά μας πρόσωπα να έχουν φύγει από την ζωή, να νοιώθουμε, το κενό που έχει δημιουργηθεί, αλλά παλεύουμε να κρατάμε στην μνήμη μας την ανάμνηση τους.

Διότι αν τους ξεχάσουμε, ξεχνάμε τις ίδιες τις ρίζες μας.

Έτσι γίνεται, εκτός από τις μνήμες και με τις παραδόσεις, για τα έθιμα του τόπου μας, τα οποία έφυγαν ή χάνονται στο βάθος του χρόνου.

Γεγονότα και στιγμές μοναδικές αυθεντικές, που αρωμάτιζαν και συνεχίζουν να αρωματίζουν την ζωή μας.

Πολλοί μπορεί να ξέχασαν ή ήθελαν να ξεχάσουν τις μνήμες, ή τους ήχους των ψυχών μας.

Μπορεί να ακούσεις την χιλιοειπωμένη κουβέντα, γιατί ασχολείσαι με αυτά, που σήμερα η τεχνολογική εξέλιξη, τρέχει ή καλύτερα καλπάζει. Όμως, όσο και αν η τεχνολογία τρέχει με τρελές ταχύτητες, εμείς παραμένουμε κλασσικοί λάτρεις των παραδόσεων.

Διότι αν χαθούν οι παραδόσεις θα χαθούμε σαν λαός, μέσα στην παγκόσμια δύνη που θέλει να αλλοτριώσει τα πάντα στο διάβα της.

Πολλά από αυτά διατηρούνται, μέχρι και σήμερα, άλλα χάθηκαν, στην πορεία του χρόνου, αλλά και από την δική μας αδιαφορία, με την δικαιολογία των δήθεν ξεπερασμένων και άχρηστων. Με την μόνη όμως διαφορά, ότι τα έθιμα και οι παραδόσεις χάνονται, χάρις στην δική μας αδιαφορία, που προτιμάμε να τα θυσιάζουμε όλα, κάτω από το αλαζονικό μας «εγώ», αντί του «εμείς».

Αυτό, που γεννάται πλέον, είναι, ότι πολλοί από εμάς, λίγο ή πολύ τα ζήσαμε, το μεγάλο στοίχημα σήμερα, είναι να τα ζήσουν, να τα συνεχίσουν, να τα διαδώσουν και οι επόμενες γενιές. Οι αναμνήσεις αυτές, αποτελούν ένα γλυκό κελάηδισμα στις ψυχές μας.

Σε μια τέτοια θύμηση, θα αναφερθούμε με την αφορμή του εορτασμού του Σωτήρος, που εορτάζει η Ελληνική εκκλησία.

Ο λαός από παλιά, λάτρευε αυτές τις εορτές, με εκδηλώσεις, θρησκευτική κατάνυξη αλλά τηρώντας και το έθιμο του μαζέματος των χελιών.

Στα Καρδάμυλα, στην Βορειοανατολική Χίο και στην περιοχή Λήμνος, που υπήρχε και υπάρχει εκκλησάκι του Σωτήρος, ξεκινούσαν από την παραμονή της εορτής διάφορες αθλητικές εκδηλώσεις, όπως το λιθάρι, πάλη για την ανάδειξη των πιο ικανών, άλμα και αγώνες δρόμου.

Τους νικητές τους επευφημούσε, τους σεβόταν και τους τιμούσε όλο το χωριό.

Όταν τελείωναν όλοι οι αγώνες, ξεκινούσε το φλόμωμα των χελιών. Έριχναν τον φλόμο με την εποπτεία των δημογερόντων, γιατί αυτό, ήταν ισχυρό δηλητήριο και η ποσότητα έπρεπε να ήταν περιορισμένη. Ο φλόμος βρομούσε και έκανε τα χέλια και τους κέφαλους που κρυβόταν, να ξετρυπώνουν.

Οι πανηγυριώτες τα μάζευαν και κατόπιν τα έψηναν.

Στον εσπερινό, πήγαιναν και τα πρώτα σταφύλια από αμπελώνες της περιοχής, για να τα ευλογήσει ο παπάς. Μετά από τον εσπερινό, ξεκινούσε το γλέντι με μουσική πανηγυριώτικη, μέχρι την επόμενη το πρωί.

Αυτά γίνονταν στο παρελθόν, γιατί σήμερα η περιοχή έχει κατά 80%, μπαζωθεί και τσιμεντοποιηθεί και μόνο το εκκλησάκι έχει μείνει, όπου γίνεται ο θρησκευτικός εορτασμός.
 

 

 

 

 

Πηγή πληροφόρησης στοιχείων από το βιβλίο Καρδάμυλα – Περιήγηση- Λαογραφία
της Ε.Χ.Παπαζή
Tags

Related Articles

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Close

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό. Περισσότερα

Κλείσιμο